Comite Dierennoodhulp: Mechels herder gedood na inbeslagname

Comite Dierennoodhulp: Mechels herder gedood na inbeslagname

Comite Dierennoodhulp en de eigenaar van een Mechelse herder zijn niet te spreken over de gang van zaken waarom Nina is gedood na haar inbeslagname.

Dit verhaal gaat over Nina, een slechts 3 jaar oud Mechels herder teefje. Nina is op donderdag 11 juli in opdracht van burgemeester Van Oosterhout van de gemeente Emmen gedood in het dierentehuis Beilen waar zij in de opslag zat. Het onverteerbare is dat Nina geen enkele kans heeft gekregen. Er liep een bezwaarprocedure tegen haar inbeslagname die pas op 12 september behandeld zou worden. Om die reden had eigenaresse (Sandra) de advocaat Jaap Baar in de arm genomen om een Voorlopige Voorziening aan te vragen zodat Nina eerder de kans zou krijgen om thuis te komen. Volgens advocaat Baar mankeerde er juridisch nogal wat aan hoe de gemeente gehandeld had.

Op 16 juli kreeg advocaat Baar een telefoontje van de gemeente dat een Voorlopige Voorziening aanvragen geen zin had omdat de heer Mulder van de afdeling handhaving op 11 juli het dierentehuis Beilen opdracht had gegeven om Nina te doden. Dat er een bezwaarschrift tegen de inbeslagname was ingediend maakte blijkbaar niets uit. En ook heeft het totaal niets uitgemaakt dat wij als stichting Comite Dierennoodhulp op 2 juli aan burgemeester per brief een voorstel hebben gedaan om Nina een eerlijke kans te geven. In dit voorstel boden wij aan om Nina samen met eigenaresse op een eerlijke manier te testen en wanneer Nina trainbaar zou blijken haar te trainen samen met eigenaresse. Ook legden wij in deze brief uit dat de test van Claudia Vinke van de Universiteit Utrecht die Nina moest ondergaan zeer dieronvriendelijk is en dat daar al jaren discussie over is. De test is niet gevalideerd en er is bij meer dan 50 honden in de afgelopen jaren gebleken dat de euthanasieadviezen van Claudia Vinke niet klopten. Al deze door tester Claudia Vinke ter dood veroordeelde honden kwamen namelijk door tussenkomst van een advocaat met toestemming van justitie bij Martin Gaus en stichting Hond in Nood terecht voor een herstelperiode en training. Bijna al deze honden bleken nadat zij weer vertrouwen in een mens hadden gekregen alleraardigste honden die bovendien heel goed trainbaar bleken.

Toen advocaat Baar hoorde dat Nina gedood was belde hij eigenaresse Sandra op om haar het trieste nieuws mee te delen. Sandra heeft gelijk daarna het dierentehuis Beilen gebeld om te vragen naar het stoffelijk overschot van Nina zodat zij en haar veertien jaar oude zoon in ieder geval afscheid van Nina konden nemen en haar konden begraven. Maar ook dat werd hen niet gegund. IJskoud vertelde de beheerder van dierentehuis Beilen dat Nina al vernietigd was. Alsof Nina zomaar een ding was en geen dierbaar familielid.

Maar wie was Nina?

Nina was een Mechelse herder die altijd blij met een bal bezig was en het liefst wilde dat je samen met haar daarmee speelde. Nina hield er ook van om geknuffeld te worden, maar dan wel alleen door mensen die zij kende. Nina was altijd nieuwsgierig naar andere dieren en hield als een echte herder de buurt en haar terrein goed in de gaten. Te goed soms. Zo hapte Nina naar de postbode die zwaaiend met zijn arm over het hek ging en sprong zij verschillende keren over het hek heen. Er ontstonden hierdoor klachten omdat sommige mensen in de buurt de loslopende herder beangstigend vonden. De politie was dan ook langs geweest en om die reden had eigenaresse Sandra gelijk een schutting van 2 meter hoog besteld zodat Nina niet meer kon ontsnappen. Vlak daarna wandelde op 23 mei de 14 jarige zoon met een aangelijnde Nina. Een meisje van vijf jaar kwam recht op Nina aflopen omdat ze Nina wilde aaien. Nina waarschuwde grommend dat ze daar niet van gediend was, maar het kind snapte het signaal niet en ging door. Daarop beet Nina het meisje in haar arm. Het kwaad was toen geschied: Een getraumatiseerd kind en een hond die in beslag genomen werd en nooit meer een kans zou krijgen.

Achteraf gezien had die schutting van 2 meter hoog er natuurlijk vanaf dag 1 al moeten staan. En achteraf gezien had Nina een muilkorf om moeten hebben om zichzelf en het kind te beschermen. Dan was er niets gebeurt. Als de tijd teruggedraaid kon worden dan had Sandra er stellig voor gezorgd dat Nina en ook het kind niets overkomen was. Maar dit had zij niet voorzien. Nina was geen valse hond. Nina was een lieve trouwe speelse hond die eenkennig was en waaks. Een hond die er niet van hield om door kleine kinderen geaaid te worden. Zoals zoveel honden…. Omdat er niet naar Nina haar eerste waarschuwende gegrom geluisterd werd en ze vast zat aan de lijn (en dus niet weg kon) beet ze.

Met een aanlijn- en muilkorf gebod op straat had Nina nog een mooi lang leven kunnen hebben. Maar dat werd haar door de gemeente Emmen niet gegund. Men wilde Nina klaarblijkelijk van meet af aan dood hebben. Nina die inmiddels een muilkorf droeg werd in beslag genomen om getest te worden en kwam zo terecht bij het dierentehuis Beilen. Uit het testverslag van Claudia Vinke van de universiteit Utrecht blijkt dat Nina zich daar doodongelukkig heeft gevoeld. Zij was daar erg angstig en ging iedereen uit de weg. Zij heeft al die tijd niemand geprobeerd te bijten, maar kreeg geen vertrouwen in de verzorgers. Opslaghouder dierentehuis Beilen achtte haar daarom niet plaatsbaar. Nergens staat overigens iets over dat het dierenasiel ook maar iets geprobeerd heeft om het vertrouwen van deze angstig geworden hond te winnen.

Een doodsbange hond op deze manier testen is dierenmishandeling

Vanuit deze toestand in isolatie wordt de zeer angstige Nina op 4 juli met 2 sliplijnen door 2 verzorgers uit haar kennel gehaald om door tester Claudia Vinke getest te worden. Ondergetekende blijft het dierenmishandeling vinden om een al doodsbange hond expres te gaan confronteren met een opeenstapeling van testonderdelen die voor een hond normaliter al heel bedreigend kunnen zijn. Helaas trekt tester Claudia Vinke zich daar niets van aan en heeft op deze manier al honderden malen een dodingsadvies gegeven.

Ook het advies van Claudia Vinke over Nina luid dat het beter is om haar te doden. Omdat Nina angstig is en stress heeft neemt ze moeilijk voer aan en is daardoor moeilijk trainbaar en dus ook niet goed om te herplaatsen, aldus Vinke. Mogelijk is Nina volgens tester Claudia Vinke als pup slecht gesocialiseerd en dat komt nooit meer goed. En zo tekent Claudia Vinke op 4 juli het doodvonnis van Nina die geleerd heeft van haar baasje dat ze niks lekkers van vreemde mensen mag aannemen en niet van de grond mag eten. Nina was zeer goed trainbaar.

Eigenaresse Sandra heeft in de periode dat Nina in de opslag zat tientallen keren met de gemeente Emmen gebeld. En ook wij hebben gebeld en gemaild. Nooit was er een gesprek mogelijk om te kijken of Nina toch nog een kans kon krijgen. Een gedegen onderbouwd voorstel, een bezwaarschrift, foto’s van de inmiddels allang geplaatste schutting en gekochte muilkorf; het haalde allemaal niks meer uit. Sandra ontving het afschuwelijke testrapport pas toen Nina allang gedood was.
Gemeente Emmen meedogenloos voor Nina

De gemeente Emmen is door deze dieronvriendelijke en mensonvriendelijke daad in één klap haar imago van diervriendelijke gemeente kwijtgeraakt. Zo meedogenloos ga je niet met een dier om en ook niet met de mensen die van dat dier zielsveel houden. Sandra en haar advocaat zullen de gemeente aanklagen over het onterecht doden van Nina. Maar voor Nina komt alles te laat. Dat zij in angst dood moest gaan is het allerergste.

Bron: Persmededeling stichting Comité Dierennoodhulp

Beoordeel dit artikel

Klik op een ster om te beoordelen

Gemiddelde / 5. Aantal beoordelingen: